தமிழ்நாடு அரசு (Government of Tamil Nadu, 1975). அச்சிட்டவர்: இயக்குநர், எழுதுபொருள் மற்றும் அச்சுத்துறை, சென்னை. தமிழ்நாடு அரசின் சார்பில், 1975.
நாடார், சாணார், கிராமணி சமூகங்கள் குறித்த அறிக்கை
இந்தச் சமூகமானது பல்வேறு சிரமங்களையும் தடைகளையும் எதிர்கொண்ட போதிலும், தனது பாரம்பரியத் தொழில் முறைகளிலிருந்து பல்வேறு தொழில்களுக்குத் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் திறனை வெளிப்படுத்தியுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
1. சாணார் – கிராமணி – நாடார்: சமூகத்தின் பூர்வீகப் பின்னணி
அந்தக் காலத்தில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சாணார், கிராமணி, நாடார் ஆகிய சமூகங்கள் தொடர்பாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தன.
முதலில் 'சாணார்' என்று அழைக்கப்பட்ட இந்தச் சமூகத்தின் பூர்வீகத் தாயகமாகத் தென் திருநெல்வேலி மற்றும் கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களின் பனைமரங்கள் அதிகம் நிறைந்த பகுதிகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
இந்தப் பகுதிகளிலிருந்து முதலில் இன்றைய இராமநாதபுரம் மற்றும் மதுரை மாவட்டங்களில் உள்ள நகர்ப்புறப் பகுதிகளுக்கு மக்கள் குடிபெயர்ந்தனர். பின்னர் தென் மாவட்டங்களின் பல்வேறு கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறப் பகுதிகளுக்கும் அவர்கள் பரவினர்.
தற்போது சாணார் அல்லது நாடார் மக்கள் தஞ்சாவூர், கோயம்புத்தூர் மாவட்டங்களில் கணிசமான எண்ணிக்கையிலும், ஏனைய மாவட்டங்களில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலும் காணப்படுகின்றனர். மக்கள் தொகை அடிப்படையில் திருநெல்வேலி மாவட்டமே அதிகமான நாடார் மக்களைக் கொண்டிருந்தது.
செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் கள்ளிறக்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்த மக்கள் 'கிராமணி' என்று அழைக்கப்பட்டனர். கிராமணி என்பது நாடார் சமூகத்தின் ஒரு உட்பிரிவா அல்லது அதனுடன் தொடர்புடைய தனித்த சமூகமா என்பது நீண்டகாலமாக விவாதிக்கப்பட்டு வந்தது. இருப்பினும், மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு மற்றும் அரசு நிர்வாகத் தேவைகளுக்காக இரு சமூகங்களும் ஒன்றாகக் கணக்கிடப்பட்டன.
ஆனால் வட மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த கிராமணிகளுக்கும் தென் மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த நாடார்களுக்கும் இடையில் குறிப்பிடத்தக்க சமூக ஒற்றுமை இல்லை என்று ஆணையம் பதிவு செய்துள்ளது.
பொருளாதார அடிப்படையில் இராமநாதபுரம் மற்றும் மதுரை மாவட்ட நாடார்கள், தென் திருநெல்வேலி மாவட்ட நாடார்களைவிட மேம்பட்ட நிலையில் இருந்ததாகவும் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.
2. சமூக மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றம்
1913ஆம் ஆண்டு இந்தச் சமூகம் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்தது.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கக் காலங்களில் நாடார் சமூகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க சமூக மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது.
சமஸ்கிருதமயமாக்கல் (Sanskritisation) மற்றும் சமூக அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதற்கான முயற்சிகள் மூலம் தங்களது சமூக அந்தஸ்தை உயர்த்திக்கொள்ள அவர்கள் முயன்றனர்.
தொடக்கத்தில் கருப்பட்டி வியாபாரம், பனைப் பொருட்களைச் சந்தைகளுக்குக் கொண்டு சென்று விற்பனை செய்தல் போன்ற தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்த ஒரு பிரிவினர், பின்னர் சில்லறை வணிகர்கள் மற்றும் வியாபாரிகளாக வளர்ச்சியடைந்தனர்.
தென் மாவட்டங்களின் சிறிய மற்றும் பெரிய நகரங்களில் அவர்களது வணிக நிறுவனங்கள் வலுவாக நிலைபெற்றன.
இதனுடன் சமூக விழிப்புணர்வும் அதிகரித்தது. சமூகத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக நாடார் சங்கங்கள் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டன.
3. பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கக் கோரிக்கை – 1917
1917ஆம் ஆண்டு தங்களது சமூகப் பெயரைப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலிலிருந்து நீக்க வேண்டும் என்று நாடார் சங்கம் அரசிடம் கோரிக்கை வைத்தது.
அந்தக் காலகட்டத்தில் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியினர் வணிகம் மற்றும் பொருளாதாரத்தில் முன்னேறியிருந்தனர்.
ஆனால் மற்றொரு பகுதியினர் தொடர்ந்து மரம் ஏறுதல், கள்ளிறக்குதல், கருப்பட்டி தயாரித்தல் போன்ற பாரம்பரியத் தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
இதனால் சமூகத்தின் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய பிரிவினருக்கும், பாரம்பரியத் தொழில்களில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டிருந்த ஒப்பீட்டளவில் பின்தங்கிய பிரிவினருக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரித்தது.
சங்கத்தை ஆதிக்கம் செலுத்திய முன்னேறிய பிரிவினர், சமூகத்தின் பெயரைப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கக் கோரியது தவறு என்பதைப் பின்னர் உணர்ந்தனர். இதன் காரணமாக 1935 மற்றும் 1940ஆம் ஆண்டுகளில் மீண்டும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும் என்று அரசிடம் கோரிக்கை வைத்தனர். ஆனால், தங்களது முந்தைய கோரிக்கையின் அடிப்படையில் நீக்கப்பட்ட சமூகத்தை மீண்டும் சேர்ப்பது குறித்து அரசு மறுபரிசீலனை செய்ய விரும்பவில்லை.
4. 1952 – மீண்டும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்கக் கோரிக்கை
1952ஆம் ஆண்டு நாடார் சமூகத் தலைவர்கள் மீண்டும் தங்களது சமூகத்தைப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும் என்று அரசிடம் கோரிக்கை வைத்தனர்.
மேலும், காகா காலேல்கர் தலைமையிலான பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையத்திடமும் தங்களைத் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினராக (Depressed Classes) அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினர்.
அவர்களுடைய முக்கிய வாதம்:
சமூகத்தின் ஒரு சிறிய பகுதியினர் பொருளாதாரத்தில் முன்னேறியிருந்தாலும், பெரும்பான்மையான மக்கள் இன்னும் கல்வியறிவற்றவர்களாகவும், பொருளாதாரத்தில் ஏழ்மையானவர்களாகவும், சமூக ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்டவர்களாகவும் இருக்கின்றனர் என்பதாகும்.
இதன் விளைவாக, 1957 ஜனவரி 31ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட G.O.Ms.No.353, Industries, Labour and Co-operation என்ற அரசாணையின் மூலம் சாணார் சமூகம் கல்விச் சலுகைகளுக்காகப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டது.
அதற்குள் சமூகத்தின் பெரும்பாலானோர் 'சாணார்' என்ற பழைய பெயருக்குப் பதிலாக 'நாடார்' என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருந்தனர். இதனால் மாணவர்கள் சாணார் என்று குறிப்பிட்டு சாதிச் சான்றிதழ் கோரும்போது வருவாய்த்துறை அதிகாரிகளிடம் சிக்கல்கள் ஏற்பட்டன.
5. பாரம்பரியத் தொழிலைத் தொடர்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே கல்விச் சலுகையா?
அரசு அதிகாரிகளின் அணுகுமுறை, கள்ளிறக்கும் பாரம்பரியத் தொழிலைச் செய்தவர்களின் குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே கல்விச் சலுகைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதாக இருந்தது.
1962 ஜனவரி 24ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட G.O.Ms.No.182, Education அரசாணையின் மூலம், முழுமையான மதுவிலக்கு அமல்படுத்தப்படும் வரையில் கள்ளிறக்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தவர்களின் குழந்தைகளுக்கே இந்தச் சலுகைகள் வழங்கப்படும் என்று அரசு மீண்டும் வலியுறுத்தியது.
இதனால் நாடார் சமூகத்தினர் அதிருப்தியடைந்தனர். ஏனெனில், பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த முடிதிருத்தும் தொழிலாளர்கள், கைக்கோளர், மீனவர் போன்ற பிற சமூகங்களுக்கு அவர்களின் பெற்றோர் பாரம்பரியத் தொழிலைச் செய்திருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை விதிக்கப்படவில்லை.
ஆனால் நாடார் சமூகத்திற்கு மட்டும் இத்தகைய நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது. இது அந்தச் சமூகத்திற்கு எதிரான பாரபட்சமான அணுகுமுறை என்றும், தாங்கள் விட்டு விலக முயற்சித்த பாரம்பரியத் தொழிலையே மீண்டும் அடையாளப்படுத்துவதாகவும் ஆணையம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
சிறு விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், சிறு வியாபாரிகள் ஆகியோரின் குழந்தைகளும் அவர்களது குடும்ப வருமானம் குறைவாக இருந்தாலும், பெற்றோர் கள்ளிறக்கும் தொழிலைச் செய்யவில்லை என்ற காரணத்தால் கல்விச் சலுகைகளை இழக்க நேரிடும் என்ற பிரச்சினையும் எழுப்பப்பட்டது.
6. 1963 – சாணார், கிராமணி, நாடார் என்ற ஒருங்கிணைந்த பதிவு
1963 ஏப்ரல் 3ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட G.O.Ms.No.651, Education and Public Health அரசாணையின் மூலம் கிராமணி மற்றும் சாணார் என்ற தனித்த பதிவுகள் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டன.
அதற்குப் பதிலாக,
Shanan, Gramani and Nadar என்ற ஒருங்கிணைந்த பெயரில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் பதிவு செய்யப்பட்டது. தமிழ்நாடு அரசின் பிற்படுத்தப்பட்டோர் துறை அறிவிப்பிலும், தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையப் பட்டியலிலும் இச்சமூகத்திற்கான பதிவுகள் இடம்பெற்றன.
7. நாடார் சமூகத்தில் 70 சதவீதம் பேர் பனை ஏறும் தொழிலில் இருந்தார்களா?
நாடார் சமூகத்தின் பிரதிநிதிகள் முன்வைத்த மற்றொரு முக்கியமான கோரிக்கை, தங்களது சமூகத்தில் 70 சதவீதம் பேர் மரம் ஏறுதல் மற்றும் கள்ளிறக்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருப்பதாகும். ஆனால் இந்தக் கூற்று மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்று ஆணையம் கருதியது.
1921ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தைத் தவிர்த்து நாடார் சமூகத்தின் மக்கள் தொகை 6.55 லட்சமாக இருந்தது. அந்த அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்ட காலத்தில் மக்கள் தொகை சுமார் 12 லட்சமாக இருக்கும் என்று மதிப்பிடப்பட்டது. 1921ஆம் ஆண்டிலேயே திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் மட்டும் 2.58 லட்சம் நாடார் மக்கள் இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஆய்வாளர் ராபர்ட் எல். ஹார்ட்கிரேவ் ஜூனியர் (Robert L. Hardgrave Jr.) தனது The Nadars of Tamilnad என்ற நூலில் 1941ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வின் அடிப்படையில் ஒரு தகவலை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.
அதன்படி:
திருநெல்வேலி மாவட்ட நாடார்களில் சுமார் 40 சதவீதம் பேர் பனை ஏறும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டது.
ஆனால் கிறிஸ்தவ நாடார்களிடையே இந்த எண்ணிக்கை சுமார் 20 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்தது.
கல்வி வளர்ச்சி மற்றும் இலங்கையுடனான வணிக வளர்ச்சியின் காரணமாகப் பல குடும்பங்கள் பாரம்பரியத் தொழிலைக் கைவிட்டிருந்தன.
1961ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் மரம் ஏறும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தவர்கள் 33,049 பேர் என்று பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தனர். அவர்களில் 12,000 பேர், அதாவது சுமார் 40 சதவீதம் பேர், திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இதன் அடிப்படையில் நாடார் சமூகத்தின் மிகச் சிறிய பகுதியினரே தொடர்ந்து பாரம்பரியத் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்ததாக ஆணையம் முடிவு செய்தது.
8. வணிகம், தொழில் மற்றும் சமூக முன்னேற்றம்
நாடார் சமூகத்தினர் தற்போது தமிழ்நாட்டின் அனைத்து மாவட்டங்களிலும் பரவியுள்ளனர். சேலம், கோயம்புத்தூர், தர்மபுரி போன்ற மாவட்டங்களில் உள்ள பிரதிநிதிகள் விவசாயம் மற்றும் சில இடங்களில் நெசவுத் தொழிலிலும் ஈடுபடுவதாகத் தெரிவித்தனர்.
தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் சந்தித்த சில பிரதிநிதிகள் தாங்கள் நாடார் என்று அல்லாமல் சாணார் என்ற பெயரிலேயே அறியப்படுவதாகக் கூறியுள்ளனர்.
சமூகத்தின் தொழில் அமைப்பில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதாக ஆணையம் பதிவு செய்துள்ளது.
மாநிலத்தின் முக்கிய நகரங்கள் மற்றும் சிறிய நகரங்களில் சில்லறை மற்றும் மொத்த வணிகத்தின் சில முக்கியப் பிரிவுகள் இந்தச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த வணிகர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன.
குறிப்பாக இராமநாதபுரம் மற்றும் மதுரை மாவட்டங்களிலிருந்து குடிபெயர்ந்தவர்கள் வணிகத்தில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருந்தனர்.
இருப்பினும், வணிகத்தில் முன்னேறிய நகர்ப்புறப் பிரிவினரைத் தவிர, பெரும்பான்மையான மக்கள் மரம் ஏறுதல் மற்றும் குறைந்த வருமானம் தரும் தொழில்களையே நம்பியிருந்ததாகவும் அறிக்கை கூறுகிறது.
9. முன்னேற்றம் அடைந்த சமூகமாக நாடார்கள் கருதப்பட்டதன் பின்னணி
நாடார் சமூகத்தைப் பலரும் முன்னேறிய சமூகமாகக் கருதுவதற்கான முக்கியக் காரணங்கள்:
வணிகம் மற்றும் வர்த்தகத்தில் அவர்களுடைய ஆதிக்கம்.
அரசு வேலைகள் மற்றும் பொதுவாழ்வில் சிலர் பெற்றிருந்த முக்கியத்துவம்.
உயர்நிலைப் பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளை நிறுவியிருத்தல்.
கல்வி மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்திற்கான ஆர்வம்.
இந்தச் சாதனைகள் பாராட்டத்தக்கவை என்று ஆணையம் குறிப்பிட்டது.
ஆனால், சமூகத்தின் மேல் அடுக்கினர் அடைந்த முன்னேற்றத்தின் அடிப்படையில் ஒட்டுமொத்தச் சமூகத்தையும் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் முன்னேறியதாகக் கருத முடியாது என்றும் கூறியது.
குறிப்பாக, சமூகத்தின் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய பிரிவினருக்கும், உண்மையில் பிற்படுத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்த பிரிவினருக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை ஆணையம் கவனத்தில் எடுத்துக்கொண்டது.
10. இந்து நாடார்கள் – கிறிஸ்தவ நாடார்கள்: இடஒதுக்கீடு குறித்த விவாதம்
நாடார் சமூகத்தினர் முன்வைத்த முக்கியமான கோரிக்கைகளில் ஒன்று, இந்து நாடார்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவ நாடார்கள் இடையே மதத்தின் அடிப்படையில் வேறுபாடு காட்டக்கூடாது என்பதாகும்.
மத வேறுபாடு இருந்தாலும் இரு பிரிவினரிடையே சமூக உறவுகளும் தொடர்புகளும் தொடர்ந்து இருப்பதால் இருவருக்கும் ஒரே மாதிரியான சலுகைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கோரினர்.
ஆணையம் இந்தக் கோரிக்கை தனது ஆய்வு வரம்பிற்கு வெளியே இருப்பதாகக் கூறியது. இருப்பினும், சில முக்கியமான தகவல்களைப் பதிவு செய்தது:
கிறிஸ்தவ நாடார்களிடம் SSLC வரையிலான கல்வி அடைவின் சதவீதம் ஒப்பீட்டளவில் அதிகமாக இருந்தது.
அரசு வேலைகள் மற்றும் தொழில்முறைப் பணிகளில் அவர்களது பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது.
சாதாரண எழுத்தறிவு மற்றும் SSLC கல்வியில் இந்து நாடார்கள் ஒப்பீட்டளவில் பின்தங்கியிருந்தாலும், உயர்கல்வியில் கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில் அவர்கள் நல்ல முன்னேற்றம் அடைந்திருந்தனர்.
பொறியாளர்கள், மருத்துவர்கள், வழக்கறிஞர்கள் உள்ளிட்ட தொழில்களில் நாடார் சமூகத்தினர் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்றிருந்தனர்.
கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தைப் பொறுத்தவரை, கிறிஸ்தவ நாடார்களுக்கு வழங்கப்படும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் சலுகைகள் குறித்தும் தனித்த விவாதம் இடம்பெற்றுள்ளது.
அவர்கள் பெரும்பாலும் CSI அல்லது லத்தீன் கத்தோலிக்கப் பிரிவுகளின் கீழ் வருவதால், சில சலுகைகளைப் பெற்றிருந்தனர். ஆனால் அவர்களுடைய கல்வி முன்னேற்றம் மற்றும் அரசு வேலைகளில் பெற்றிருந்த பிரதிநிதித்துவம் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, அவர்களுக்கு கல்விச் சலுகைகளைத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றும், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சேர்க்கைகளுக்கான இடஒதுக்கீட்டில் அவர்களுடைய தகுதி தனியாகப் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் ஆணையம் கருத்து தெரிவித்தது.
இந்த விவகாரத்தில் கன்னியாகுமரி மாவட்ட ஆட்சியரின் அறிக்கையையும் ஆணையம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
11. கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் சாதியும் மதமாற்றமும்
கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் கிறிஸ்தவ மதம் பல்வேறு இந்து சமூகங்களிடையே பரவியிருந்தது என்பது அறிக்கையில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
அதில் பின்வரும் சமூகங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன:
கிறிஸ்தவ நாடார்கள்
கிறிஸ்தவ கம்மாளர்கள்
கிறிஸ்தவ வண்ணார்கள்
பரவர் கிறிஸ்தவர்கள்
கத்தோலிக்க வாணியர்கள்
பரதவர் கிறிஸ்தவர்கள்
முக்குவர் கிறிஸ்தவர்கள்
கேரள முதலியார் கிறிஸ்தவர்கள்
மறவர் கிறிஸ்தவர்கள்
உயர்ந்த சாதி என்று கருதப்பட்ட சில பிரிவுகளைத் தவிர, பல்வேறு இந்து சாதியினரிடையே கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் நிகழ்ந்திருந்தது என்று ஆணையம் குறிப்பிட்டது.
பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியல் பெரும்பாலும் இந்து சமூகங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்ததால், கிறிஸ்தவ நாடார்கள், கிறிஸ்தவ கம்மாளர்கள் மற்றும் பிற சமூகத்தினர் தங்களுடைய இந்து சகோதர சமூகத்தினருக்கு இணையான சலுகைகளைக் கோரினர்.
லத்தீன் கத்தோலிக்கர்கள், SIUC, CSI கிறிஸ்தவர்கள் போன்ற சில பிரிவுகள் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அந்தப் பிரிவுகளுக்குள் வராத மதம் மாறிய சமூகத்தினரும் இருந்தனர்.
எனவே, மதம் மாறியவர்கள் தாங்கள் முன்பு சார்ந்திருந்த இந்து சமூகத்தினருக்கு இணையாக நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதே அந்த மாவட்டத்தில் எழுந்த பொதுவான கோரிக்கையாக இருந்தது.
12. கன்னியாகுமரி மாவட்ட நாடார்களின் கோரிக்கை
கன்னியாகுமரி மாவட்ட நாடார் பிரதிநிதிகள் தங்களது சமூகத்தில் இந்து மற்றும் கிறிஸ்தவ நாடார்கள் இருவரும் சமமான சமூகப் பின்தங்கிய நிலையிலேயே இருப்பதாக வாதிட்டனர்.
கிறிஸ்தவ நாடார் பெண்களிடையே உயர்நிலைக் கல்வி அடைவு சற்று அதிகமாக இருந்தாலும், கல்லூரிக் கல்வியில் இந்து நாடார்கள் சற்றே முன்னிலையில் இருந்ததாக அவர்கள் தெரிவித்தனர்.
மேலும், விருதுநகர், சிவகாசி, தூத்துக்குடி போன்ற பகுதிகளில் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய நாடார்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கன்னியாகுமரி மாவட்ட நாடார்களின் நிலையை மதிப்பிடக்கூடாது என்றும் வலியுறுத்தினர்.
பெரும்பான்மையான நாடார்கள் இன்னும் கள்ளிறக்கும் மற்றும் பனை ஏறும் தொழில்களில் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும், தங்களுக்கு மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் அல்லது குறைந்தபட்சம் பட்டியல் சாதியினருக்கு இணையான சலுகைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் கோரினர்.
சில பிரதிநிதிகள் கல்வி நிறுவனங்களிலும் அரசு வேலைகளிலும் தங்களது சமூகத்தின் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினர்.
இந்த அறிக்கையின் வரலாற்று முக்கியத்துவம்
1975ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணைய அறிக்கையில் இருந்து கவனிக்க வேண்டிய சில முக்கியமான வரலாற்று உண்மைகள்:
1. சமூகத்தின் ஒரே மாதிரியான பொருளாதார நிலை இல்லை: வணிகத்தில் முன்னேறிய நாடார் பிரிவினரும், பனை ஏறுதல் மற்றும் கருப்பட்டி தயாரித்தல் போன்ற பாரம்பரியத் தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்த பிரிவினரும் ஒரே சமூகத்திற்குள் இருந்தனர்.
2. 1917ஆம் ஆண்டு பட்டியலிலிருந்து நீக்கக் கோரிக்கை: சமூகத்தின் முன்னேறிய பிரிவினர் மேற்கொண்ட கோரிக்கை பின்னர் சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த நலனுக்கு எதிரானதாக அமைந்திருக்கலாம் என்பதைச் சங்கமே உணர்ந்து 1935, 1940ஆம் ஆண்டுகளில் மீண்டும் சேர்க்கக் கோரியது.
3. பாரம்பரியத் தொழிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட சலுகை மறுப்பு: கல்விச் சலுகைகளைப் பெறுவதற்கு பெற்றோர் குறிப்பிட்ட தொழிலைச் செய்திருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை பாரபட்சமானது என்று ஆணையம் விமர்சித்தது.
4. இந்து – கிறிஸ்தவ நாடார்களின் சமூக உறவு: மதம் மாறிய பின்னரும் சாதி அடிப்படையிலான சமூக உறவுகள் தொடர்ந்திருந்ததை அறிக்கை பதிவு செய்கிறது.
5. பிராந்திய வேறுபாடு: தென் திருநெல்வேலி, இராமநாதபுரம், மதுரை, கன்னியாகுமரி, விருதுநகர், சிவகாசி போன்ற பகுதிகளில் நாடார் சமூகத்தின் பொருளாதார மற்றும் கல்வி நிலை ஒரே மாதிரியாக இருக்கவில்லை.
நாடார் மக்கள் நிலை.
மாநில மட்டத்தில் மத்திய சங்கம் ஏதுமில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது.
சேவை மற்றும் வேலைவாய்ப்பு பற்றி குறிப்பிட்ட விவரங்கள் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை, மேலும் அனைத்துத் துறைகளிலும் அதது சமூகத்தின் சாதனைகளைக் குறைத்து மதிப்பிடும் போக்கே நிலவி வந்துள்ளது.
சமூகத்தினரில் பெரும்பகுதியினர் பனைமரத் தொழிலாளர்கள் (toddy-tappers) என்றும், தடை செய்யப்படாத ஒரு பொருளான பதநீரை இறக்குவதற்கு உரிமம் பெறுவது அவர்களுக்கு அவமானகரமானது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.
கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தின் பிரதிநிதிகளைப் போலவே திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த பிரதிநிதிகளும், தங்களது மாவட்டங்களில் தங்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் உயர் பதவிகளில் இல்லை என்று வருத்தப்படுகின்றனர்.
இந்து நாடார்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவ நாடார்கள் ஆகிய இரு தரப்பினரும் தங்களைச் சமமாக நடத்த வேண்டும் என்றும், பட்டியல் சாதியினருக்கு இணையான வசதிகள் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கோரினர். பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்குத் தகுதி மதிப்பெண்களைக் குறைப்பதன் மூலம் கல்லூரிகளில் அதிக தாராளமான சேர்க்கை வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைத்தனர்.
தொழிலதிபர்களுக்கு மட்டும் அல்லாமல் வர்த்தகர்களுக்கும் ஊக்கமளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் சமூகத்தின் மற்றொரு பிரதிநிதி வாதிட்டார். கிறிஸ்தவ நாடார்கள் தங்களது சூழ்நிலை சார்ந்த தடைகளை ஓரளவுக்குக் கடந்து வந்துள்ளனர் என்றும் அவர் கருதினார். மாவட்டத்தைrepresenting செய்யும் மாவட்டம் தழுவிய அமைப்பு இல்லாததைக் கருத்தில் கொண்டு, ஆணையமானது தனிப்பட்ட பிரதிநிதித்துவங்களின் அடிப்படையில் மட்டுமே தனது முடிவுக்கு வர வேண்டியுள்ளது.
மேலும் மரத்திலிருந்து கள் இறக்கும் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய தொழில்களில் ஈடுபட்டுள்ள மக்கள்தொகையின் விகிதத்தைப் பற்றிய கூடுதல் நம்பகமான புள்ளிவிவரங்களை வழங்குமாறு அவர்கள் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டனர். மேலும், மதுரை மற்றும் பிற இடங்களில் உண்மையான மீனவர்கள், நெசவாளர்கள் போன்றோரின் பிரதிநிதிகள் ஆணையத்தைச் சந்தித்தது போல, உண்மையான பனைமரத் தொழிலாளர்களின் பிரதிநிதிகள் எவரும் ஆணையத்தை எப்போதுமே சந்திக்கவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. நாடார் கிருத்துவ மதமாற்றம் பெற்றவர்களையும் இந்து நாடார்களைப் போலவே நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வலியுறுத்தப்பட்டது, மேலும் தூதுக்குழுக்களில் கிறிஸ்தவ நாடார் பிரதிநிதிகளும் இடம்பெற்றிருந்தனர். இந்த மாவட்டம் தாங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் நிலையைப் பெறவும் அதனைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவும் முயற்சிக்கிறது என்பது எங்களுக்குத் தெளிவாகப் புரிகிறது.
மதுரை மாவட்டத்தின் பிரதிநிதிகளுடனான எங்கள் நேர்காணல்களின் போது, மதுரையிலேயே தலைமையகத்தைக் கொண்டுள்ள நாடார் சமூகத்தின் (நாடார் மகாஜன சங்கம்) பிரதிநிதிகளிடமிருந்து நாங்கள் கருத்துக்களைக் கேட்டறிந்தோம். அவர்கள் திருநெல்வேலியில் உள்ள சக பிரதிநிதிகளால் முன்வைக்கப்பட்ட வாதத்தை மேலும் முன்னெடுத்துச் சென்று, தங்களது மக்களில் கிட்டத்தட்ட 70% பேர் இன்னும் மரம் ஏறும் தொழிலாளர்களாகத்தான் உள்ளனர் என்று கூறி அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகளை முன்வைத்தனர். இந்த கோரிக்கைகளில் மரம் ஏறுவதற்கான உரிமத்தின் நிபந்தனைகளைத் தளர்த்துவது, பனைமரங்கள் நிற்கும் நிலங்களை உண்மையான தொழிலாளர்களுக்கு ஒதுக்குவது, வீட்டுவசதி வசதிகளை வழங்குவது, மற்றும் பனை வெல்லத்தை சேமித்து வைப்பதற்கும் சந்தைப்படுத்துவதற்குமான வசதிகள் ஆகியவை அடங்கும். தற்போது வெல்லத்தை சந்தைப்படுத்துவது தொடர்பான ஒரு சங்கம் உள்ளது, ஆனால் அந்தச் சங்கத்தின் பிரதிநிதிகள் எங்களைச் சந்திக்கவில்லை.
நாடார் சமூகத்தால் நடத்தப்படும் பல பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளின் இருப்புக்கு அவர்களின் கவனம் ஈர்க்கப்பட்டபோதும், இது அவர்களின் ஒப்பீட்டு மேன்மைக்கும் கல்வி முன்னேற்றத்திற்கும் ஒரு அறிகுறி அல்லவா என்று கேட்கப்பட்டபோதும், அந்த மேன்மையானது ஒரு மிகச் சிறிய பிரிவினருக்கே உரியது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர்.
மேலும், இந்த சமூகத்தின் முன்னணி உறுப்பினர்கள் தொழிலில் (industry) ஈடுபடாமல் வர்த்தகத்தில் (trade) மட்டுமே ஈடுபட்டுள்ளதால், அவர்களின் பொருளாதார வலிமை கூட நீடித்த அல்லது நிரந்தரமான தன்மையைக் கொண்டிருக்கவில்லை.
சமீபத்திய ஆண்டுகளில் சில முன்னேற்றங்களை அடைந்த பல பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களைப் போலவே, இந்தச் சமூகமும் கல்வி நிறுவனங்களில் சேர்க்கை மற்றும் நியமன வசதிகளில் சமூகத்தின் பெயரில் பயன் பெறும் ஒரு செழிப்பான மேலடுக்கை உருவாக்கியுள்ளது. இந்த அடுக்கு பிரதிநிதிகள் கூறியது போல் சிறிதளவு அல்ல, மேலும் மரத்திலிருந்து கள் இறக்குதல் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய தொழில்களில் ஈடுபட்டுள்ள மக்கள் தொகையின் விகிதம் குறித்த நம்பகமான புள்ளிவிவரங்களை வழங்குமாறு அவர்கள் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டனர். மதுரை மற்றும் பிற இடங்களைப் போலவே உண்மையான மீனவர்கள், நெசவாளர்களின் பிரதிநிதிகள் எங்களைச் சந்தித்தது போல, உண்மையான பனைமரத் தொழிலாளர்களின் பிரதிநிதிகள் எவரும் ஆணையத்தைச் சந்திக்கவில்லை என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. நாடார் மதம் மாறியவர்களையும் இந்து நாடார்களுக்கு இணையாக நடத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வலியுறுத்தப்பட்டது, மேலும் தூதுக்குழுக்களில் கிறிஸ்தவ நாடார்களின் பிரதிநிதிகளும் இடம்பெற்றிருந்தனர். இந்த மாவட்டம் ஆதிக்க நிலையைப் பெறவும் தக்கவைத்துக் கொள்ளவும் முயற்சிக்கிறது என்பது எங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இது கள்ளர்கள் மற்றும் முத்திரையர்கள் போன்ற பிற ஆதிக்கச் சமூகங்களின் கவனத்தைத் தப்பவில்லை.
செங்கல்பட்டு மாவட்டம் சென்னைக்கு அருகில் அமைந்துள்ள இந்த மாவட்டம், இந்த மாவட்டத்தின் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரிடமிருந்து பெரும்பாலான வாய்மொழிக் கருத்துக்களைச் சென்னையிலேயே ஆணையம் கேட்டறிந்தது. நாங்கள் மே 22 மற்றும் 23 ஆம் தேதிகளில் காஞ்சிபுரத்திற்குச் சென்று வாய்மொழிக் கருத்துக்களைப் பெற்றோம், மேலும் அதன் புறநகர்ப் பகுதிகளான ஐயம்பேட்டை, சின்ன காஞ்சிபுரம், ரெட்டிபட்டி மற்றும் காஞ்சிபுரத்தின் புறநகரில் உள்ள சில பகுதிகளுக்கும் சென்றோம். இதன் சமூக அமைப்பில் ஒரு முக்கிய அம்சம் பட்டியல் சாதியினரின் ஆதிக்கம் ஆகும், இது சுமார் 22 இலட்சம் (1961 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு) மாவட்ட மக்கள் தொகையில் 28 சதவீதத்தைக் கொண்டுள்ளது. வேறு எந்த மாவட்டத்திலும் பட்டியல் சாதியினரின் இத்தகைய கனமான செறிவு இல்லை. விவசாயம் மற்ற மாவட்டங்களைப் போல இந்த மாவட்டத்தில் முக்கியமில்லை என்பதால், சில பிற சாகுபடி சாதியினரால் பகிரப்படும் சாகுபடியில் ஈடுபடும் உண்மையான உழைப்பு பெரும்பாலும் பட்டியல் சாதியினரால் இங்கு செய்யப்பட வாய்ப்புள்ளது. மேலும், அவர்களில் பலர் சேவைத் தொழில்களிலும், சென்னை நகரின் புறநகரில் வளர்ந்துள்ள தொழில்களிலும் பணியமர்த்தப்பட்டிருக்க வாய்ப்புள்ளது.
தெற்கு ஆற்காடு மற்றும் வடக்கு ஆற்காடு போன்ற அண்டை மாவட்டங்களைப் போலவே, பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளில் வன்னியகுல சத்ரியர் எண்ணிக்கையில் மிகப்பெரியவர். 1961 ஆம் ஆண்டுக்கான கணிக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்களின்படி, அவர்கள் 485,853 பேரைக் கொண்டுள்ளனர், அதாவது பட்டியல் சாதியினரின் பலத்தை விடக் கணிசமாகக் குறைவு.
நாவிதர்கள் மற்றும் வண்ணார் சமூகங்களிடமிருந்து வழக்கமான பாரிய பிரதிநிதித்துவம் எங்களிடம் இருந்தது, அதைப் பற்றி இங்கு சிறப்பு எதையும் குறிப்பிடத் தேவையில்லை. கேள்விகேள்வித்தாலுக்குப் பதில்களைப் பெற்ற பிற சமூகங்கள் முத்துராஜாக்கள், நாடார்கள், ஒட்டர், சதாத்த ஸ்ரீவைஷ்ணவ, சேனைகுலத் தையலார் (Senaithalaivar), சௌராஷ்டிரா, உடையார், துளுவ வெள்ளாளர், வன்னியர், வன்னியகுல சத்ரியர், யாதவர், லெப்பை மற்றும் மீனவ சமூகங்கள் ஆகும்.
மதுரை மற்றும் ராமநாதபுரம் மாவட்டங்கள் ஆணையம் மதுரை மற்றும் ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் 1970 பிப்ரவரி 23 முதல் மார்ச் 2 வரை சுற்றுப்பயணம் செய்தது. ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தின் தலைமையகமாகவும் அது விளங்குவதால், பெரும்பாலான அமர்வுகள் மதுரையிலேயே நடத்தப்பட்டன. மதுரை மாவட்டத்தின் பிரதிநிதிகளுடனான எங்கள் நேர்காணல்களின் போது, மதுரையிலேயே தலைமையகத்தைக் கொண்டுள்ள நாடார் சமூகத்தின் (நாடார் மகாஜன சங்கம்) பிரதிநிதிகளிடமிருந்து நாங்கள் கருத்துக்களைக் கேட்டறிந்தோம். அவர்கள் திருநெல்வேலியில் உள்ள சக பிரதிநிதிகளால் முன்வைக்கப்பட்ட வாதத்தை மேலும் முன்னெடுத்துச் சென்று, தங்களது மக்களில் கிட்டத்தட்ட 70% பேர் இன்னும் மரம் ஏறும் தொழிலாளர்களாகத்தான் உள்ளனர் என்று கூறி அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகளை முன்வைத்தனர். இந்த கோரிக்கைகளில் மரம் ஏறுவதற்கான உரிமத்தின் நிபந்தனைகளைத் தளர்த்துவது, பனைமரங்கள் நிற்கும் நிலங்களை உண்மையான தொழிலாளர்களுக்கு ஒதுக்குவது, வீட்டுவசதி வசதிகளை வழங்குவது, மற்றும் பனை வெல்லத்தை சேமித்து வைப்பதற்கும் சந்தைப்படுத்துவதற்குமான வசதிகள் ஆகியவை அடங்கும். தற்போது வெல்லத்தை சந்தைப்படுத்துவது தொடர்பான ஒரு சங்கம் உள்ளது, ஆனால் அந்தச் சங்கத்தின் பிரதிநிதிகள் எங்களைச் சந்திக்கவில்லை. நாடார் சமூகத்தால் நடத்தப்படும் பல பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளின் இருப்புக்கு அவர்களின் கவனம் ஈர்க்கப்பட்டபோதும், இது அவர்களின் ஒப்பீட்டு மேன்மைக்கும் கல்வி முன்னேற்றத்திற்கும் ஒரு அறிகுறி அல்லவா என்று கேட்கப்பட்டபோதும், அந்த மேன்மையானது ஒரு மிகச் சிறிய பிரிவினருக்கே உரியது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். மேலும், இந்த சமூகத்தின் முன்னணி உறுப்பினர்கள் தொழிலில் ஈடுபடாமல் வர்த்தகத்தில் மட்டுமே ஈடுபட்டுள்ளதால், அவர்களின் பொருளாதார வலிமை கூட நீடித்த அல்லது நிரந்தரமான தன்மையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. சமீபத்திய ஆண்டுகளில் சில முன்னேற்றங்களை அடைந்த பல பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களைப் போலவே, இந்தச் சமூகமும் கல்வி நிறுவனங்களில் சேர்க்கை மற்றும் நியமன வசதிகளில் சமூகத்தின் பெயரில் பயன் பெறும் ஒரு செழிப்பான மேலடுக்கை உருவாக்கியுள்ளது. பிரதிநிதிகள் குறிப்பிட்டது போல இந்த அடுக்கு சிறிதளவு அல்ல, மேலும் மரத்திலிருந்து கள் இறக்குதல் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய தொழில்களில் ஈடுபட்டுள்ள மக்கள்தொகையின் விகிதம் குறித்த நம்பகமான புள்ளிவிவரங்களை வழங்குமாறு அவர்கள் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டனர். மதுரை மற்றும் பிற இடங்களைப் போலவே உண்மையான மீனவர்கள், நெசவாளர்களின் பிரதிநிதிகள் எங்களைச் சந்தித்தது போல, உண்மையான பனைமரத் தொழிலாளர்களின் பிரதிநிதிகள் எவரும் ஆணையத்தைச் சந்திக்கவில்லை என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. நாடார் மதம் மாறியவர்களையும் இந்து நாடார்களுக்கு இணையாக நடத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வலியுறுத்தப்பட்டது, மேலும் தூதுக்குழுக்களில் கிறிஸ்தவ நாடார்களின் பிரதிநிதிகளும் இடம்பெற்றிருந்தனர். இந்த மாவட்டம் ஆதிக்க நிலையைப் பெறவும் தக்கவைத்துக் கொள்ளவும் முயற்சிக்கிறது என்பது எங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இது கள்ளர்கள் மற்றும் முத்திரையர்கள் போன்ற பிற ஆதிக்கச் சமூகங்களின் கவனத்தைத் தப்பவில்லை. ஆணையத்தின் கேள்விகளைக் கேட்பதற்கான போக்கிலிருந்து ஒரு குறிப்பை எடுத்துக்கொண்டு, கிறிஸ்தவர்களிடையே உள்ள பல்வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்த பிரதிநிதிகளும் எங்களை தனித்தனியாக சந்தித்து குறிப்பாணைகளை வழங்கினர். மதம் மாறிய மரவர்கள், மதம் மாறிய வலயர்கள் போன்றோரிடமிருந்து அத்தகைய குறிப்பாணைகளைப் பெற்றோம். மதுரைப் பெருமறைமாவட்டத்தால் (Madurai Archdiocese) தயாரிக்கப்பட்ட கத்தோலிக்க மடுவத்திற்குள் சேர்க்கப்பட்ட சாதிகளின் பட்டியலும் எங்களிடம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. வழக்கம்போல் கிறிஸ்தவ சமூகத்திடமிருந்து பல பிரதிநிதித்துவங்கள் பெறப்பட்டன, மேலும் தஞ்சாவூர் பிஷப் சார்பில் எம்.எல்.ஏ திரு. பரிசுத்த நாடார் மூலம் ஒரு குறிப்பாணை எங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. கல்வி: தஞ்சாவூர் கல்வி ரீதியாக முன்னேறிய மாவட்டம் என்று பொதுவாகக் கருதப்பட்டாலும், இந்த நற்பெயர் அடிப்படை இல்லாதது என்ற எண்ணத்தையே ஆணையம் பெற்றது. முதன்மைக் கல்வி அதிகாரி, இது கல்வி ரீதியில் ஏழ்மையான மாவட்டம் என்றும், பெண் கல்வி விஷயத்தில் இன்னும் பல செய்ய வேண்டியுள்ளது என்றும் ஒப்புக்கொண்டார். பட்டுக்கோட்டை, அறந்தாங்கி மற்றும் ஒரத்தநாடு பகுதிகள் ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தைப் போலவே பின்தங்கியுள்ளன, மேலும் மோசமான தொடர்பு வசதிகள் காரணமாக, போதுமான எண்ணிக்கையிலான பள்ளிகள் திறக்கப்படவில்லை, மேலும் பள்ளிகள் இருந்தாலும், விடுதிகள் இல்லாமல், அவை போதுமான சிறுவர்கள் மற்றும் சிறுமிகளை ஈர்க்காது. பள்ளிகள் மற்றும் விடுதிகளைத் திறப்பதற்கான விரிவான பரிந்துரைகள் வேறு இடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. நாகப்பட்டினத்தில் எங்களைச் சந்தித்த மாவட்ட மகளிர் நல அலுவலர், இந்தத்துறையின் செயல்பாடுகள் குறித்தும், குறிப்பாக 2 முதல் 5 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்காக அவர்களால் நடத்தப்படும் 105 நர்சரி பள்ளிகள் குறித்தும் விவரித்தார். இளம் வயதிலேயே குழந்தைகளுக்கு நல்ல பழக்கவழக்கங்களில் முறையான பயிற்சி அளிப்பதற்கு அவர் அதிக முக்கியத்துவம் அளித்தார். வீட்டில் தங்கியிருக்கும் படித்த இளம் பெண்கள் சில பயனுள்ள தொழில் அல்லது கைவினைகளை நடைமுறைப்படுத்த ஏதுவாக அவர்களுக்கு அறிவுரைகளை வழங்குவதன் அவசியத்தையும் அவர் வலியுறுத்தினார். பொருளாதாரம்: சமவெளியில் தேக்கு மரங்களை வளர்ப்பது 1956 ஆம் ஆண்டில் பரிசோதனை அடிப்படையில் தொடங்கப்பட்டது, மேலும் மாவட்ட வன அலுவலரின் கூற்றுப்படி, தேக்கு மரமானது நிலம்பூர் தேக்கு மரத்தைப் போலவே நன்றாக உள்ளது. இது தவிர, இங்குள்ள மற்றொரு பணப்பயிர் முந்திரி ஆகும். இந்தப் பகுதியில் அதிக எண்ணிக்கையிலான தென்னை மற்றும் பனைமரங்கள் உள்ளதைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்த மரங்களின் தயாரிப்புகளின் அடிப்படையில் குடிசைத் தொழில்களை மேம்படுத்த சில கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும். கூட்டுறவுத் துறை அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, கிராம மக்கள் தொகையில் 3% பேர் மட்டுமே கூட்டுறவு இயக்கத்தால் நேரடியாகப் பயனடைகிறார்கள், மேலும் கூட்டுறவு நடவடிக்கைகளை நீட்டிக்க ஏராளமான வாய்ப்புகள் உள்ளன. கைவினைஞர் சமூகங்களிடையே தொழில்துறை கூட்டுறவுகளுக்கு ஒரு தனித்துவமான விருப்பம் உள்ளது. இந்த மாவட்டத்தைப் பற்றிய ஆச்சரியமான அம்சம் என்னவென்றால், பின்தங்கிய பகுதிகளிலும், குறிப்பாகக் கடற்கரைப் பெல்ட்டில் நல்ல தகவல் தொடர்பு இல்லாததுதான். நெடுஞ்சாலைத் துறை கோட்டப் பொறியாளரின் (Divisional Engineer) கூற்றுப்படி, சுமார் 8 மாதங்களுக்கு கிராமப்புறங்களில் உள்ள பெரும்பாலான கிராமங்களை இணைக்க முடியாது, மேலும் பேருந்து வழித்தடங்கள் 50% கிராமங்களுக்குக் கூட சேவை செய்வதில்லை. இந்த சாட்சியின் கூற்றுப்படி, சமூகப் பொருளாதார நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதற்கும், விவசாயத்தின் நலனுக்கும் கூட சாலைகள் மிகவும் முக்கியமானவை. இணைப்புச் சாலைகள் இல்லாத நிலையில், உரங்கள் கூட தலைச்சுமையாகவே கொண்டு செல்லப்படுகின்றன. இணைப்புச் சாலைகளை மேம்படுத்துவதன் மூலம் சாகுபடி செலவைக் கணிசமாகக் குறைக்கலாம், மேலும் தற்செயலாக மாவட்டத்தின் பொதுவான செழிப்பும் மேம்படும். அரிசி சாகுவையின் செழிப்பு குறித்து பொதுவான மனநிறைவு இருந்தாலும், அனைத்துக் கால்வாய் பகுதிகளும் இரு பருவப் பயிர்களின் கீழ் இல்லை என்பதையும், யாரும் மூன்று பயிர்களைப் பற்றி சிந்திக்கவில்லை என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். கால்வாய் அமைப்பை மேம்படுத்துவதன் மூலமும், பிற பகுதிகளில் நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும், சாகுபடியை இயல்பாக இரண்டு பருவப் பயிர்களாக மாற்றுவதற்கும், விரிவான அடிப்படையில் மூன்று பயிர்களை வளர்ப்பதற்கும் இயலச் செய்ய வேண்டும். ரூ. 12 கோடி செலவில் ஒரு திட்டம் உருவாக்கப்படுவதாக எங்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. எவ்வாறாயினும், இந்தத் திட்டம் குறித்த தகவல்களை வழங்கிய பொதுப்பணித்துறை அலுவலகம், உள்ளூர் சாகுபடி சாதியினர் தொழிலாளர்களாக வேலை செய்யத் தயாராக இல்லை என்று மிகுந்த வருத்ததுடன் குறிப்பிட்டது. ஒப்பந்ததாரர்கள் கூட வெளி மாவட்டங்களிலிருந்து தொழிலாளர்களை அழைத்து வர வேண்டியுள்ளது. குத்தகைதாரர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் சட்டம் இருந்தபோதிலும் பல நிலப்பிரபுக்கள் இன்னும் நிலப்பிரபுக்களைப் போலவே நடந்து கொள்கிறார்கள் என்பது ஆணையத்தின் கவனத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்டது. பெறப்பட்ட பயிரின் பங்கிற்கு முறையான ரசீதுகள் வழங்கப்படுவதில்லை மற்றும் குத்தகை பதிவு மிகவும் திருப்தியற்றதாக உள்ளது. பாதுகாப்பற்ற உடைமையில் உள்ள குத்தகைதாரர்கள் தங்கள் உரிமையை நிலைநாட்டும் நிலையில் இல்லாததால் சில இடங்களில் கட்டாய உழைப்பு அடிக்கடி நிகழ்கிறது. இனாம் நிலங்களை சாகுபடி செய்யும் குத்தகைதாரர்களே கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். கோயில் நிலங்களை நிர்வகிப்பவர்களால் பல துஷ்பிரயோகங்களும் எங்களிடம் குறிப்பிடப்பட்டன. பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த சாகுபடி குத்தகைதாரர்களாக இருப்பதால், அரசாங்கம் இ A விவகாரத்தை கவனமாக விசாரிக்க வேண்டும். குத்தகை விவசாயிகள் தங்கள் குடியிருப்பு வீடுகள் மற்றும் அவர்களின் சாகுபடி விளைச்சலுக்கான உரிமை குறித்து உணரும் பாதுகாப்பின்மை நீக்கப்பட வேண்டும், குறிப்பாக இந்த மாவட்டம் வெவ்வேறு திசைகளில் இருந்து வரும் வேளாண் கிளர்ச்சிக்குத் திறந்திருக்கும் என்பதால். இந்த மாவட்டம் கோயில் மற்றும் மட நிலங்களை அநேகமாக மிகப்பெரிய அளவில் கொண்டுள்ளதால், அந்த நிலங்கள் எவ்வாறு சாகுபடி செய்யப்படுகின்றன மற்றும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் சாகுபடி செய்பவர்களை எவ்வாறு நடத்துகிறார்கள் என்பது சிறப்பு விசாரணை தேவைப்படும் ஒரு பொருளாகும்.
முக்கிய பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புகளும் 1971 ஆம் ஆண்டுக்கான அவற்றின் அளவும்.
மதக் கலவை (1961) இந்துக்கள் 95.03 கிறிஸ்தவர்கள் 2.64 முஸ்லிம்கள் 2.21 மற்றவர்கள் 0.12
100.00 முக்கிய பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புகளும் 1971 ஆம் ஆண்டுக்கான அவற்றின் அளவும்.
கைகோளன் 67,885
- கம்மாளன் 55,056
- முத்திரையன் 77,425
- நாடார்கள் 45,160
- வண்ணான் 30,673
- வன்னியகுல சத்ரியா 5,77,397
- யாதவா 1,34,961 பட்டியல் சாதியினர் 7,32,918
சேலம் மாவட்டம். ஆணையம் சேலம் மாவட்டத்தில் ஜூன் 18 முதல் 20, 1970 வரை சுற்றுப்பயணம் செய்தது. உறுப்பினர் திரு. ஜமால் உசேன் ஆணையத்துடன் செல்லவில்லை. இந்த மாவட்டத்தில், ஆணையத்திற்கான பதில் மிகப்பெரியதாக இருந்தது, மேலும் பெரும்பாலான பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களிலிருந்து பாரிய பிரதிநிதித்துவங்களையும், பட்டியலில் இல்லாத சமூகங்களிலிருந்து பல பிரதிநிதித்துவங்களையும் நாங்கள் பெற்றோம்.
இந்த மாவட்டத்தின் ஒரு விசித்திரமான அம்சம் என்னவென்றால், தமிழ் அல்லாத பல சமூகங்கள் இருப்பதுதான், அவர்களில் பெரும்பாலோர் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புகளின் பட்டியலில் உள்ளனர். இது ஒரு பிரதானமான நெசவுப் பகுதியாகும், எனவே செங்குந்தர்கள், தேவாங்கர்கள், சௌராஷ்டிரர்கள் மற்றும் சாலியர்கள் போன்ற அனைத்து முக்கிய நெசவுச் சாதிகளும் இங்கு பிரதிநிதித்துவப் படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் பார்க்கவகுலம், படையாகிகள், ஜங்கம் நாடார்கள் மற்றும் உள்நாட்டு மீனவர்கள் உட்பட பல சாதிகள் நெசவுத் தொழிலைக் கையில் எடுத்துள்ளனர்.
இங்கு கணிசமான அளவு சானார்கள் உள்ளனர், அவர்களின் பிரதிநிதிகள் பல இடங்களில் எங்களைச் சந்தித்தனர். இவர்கள் அனைவரும் தாங்கள் இந்த மாவட்டத்தில் நாடார்கள் என்று அழைக்கப்படுவதில்லை, சானார்கள் என்றே அழைக்கப்படுகிறோம் என்றும், திருநெல்வேலி மற்றும் ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் உள்ள அவர்களின் சாதிக் குடிமக்களின் பொருளாதார நிலைக்கும் எங்களுக்கும் எந்தவொரு ஒப்பீடும் இல்லை என்றும் கூறினர். அவர்கள் மரம் ஏறுபவர்கள் அல்லது கூலிகளாக இருப்பதாகவும், கல்வியில் அவர்கள் சிறிதளவே முன்னேறியுள்ளதால் அவர்களிடையே கணிசமான அளவில் வேலையின்மை நிலவுகிறது என்றும் கூறினர், மேலும் பட்டியல் சாதியினருக்கு இணையாகத் தங்களுக்குச் சலுகைகள் நீட்டிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வேண்டுகோள் விடுத்தனர். சேலம் நன்கு அறியப்பட்ட சாதி ஜங்கம் ஆகும்.
சேலத்தில் நாங்கள் சந்தித்த அவர்களின் பிரதிநிதிகள், பெரும்பான்மையான மக்கள் கைத்தறி நெசவாளர்கள் என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர். அவர்களுக்குப் பாண்டாரம் என்ற பட்டம் இருந்தாலும், அவர்கள் ஆண்டிப்பாண்டாரத்துடன் குழப்பிக் கொள்ளப்படக் கூடாது என்று அவர்கள் கோரினர். அவர்கள் தெலுங்கு பேசும் மக்கள், அவர்களின் தெய்வம் வீரபத்திரன் ஆவார். அவர்களின் ஆண்கள் லிங்கம் அணிந்திருந்தாலும், அவர்கள் லிங்காயத்துகள் அல்ல. அவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு ஆந்திரப் பகுதியிலிருந்து முதலில் நாமகிளிப்பேட்டைக்கும், பின்னர் பிற இடங்களுக்கும் வந்ததாகக் கருதப்படுகிறார்கள். ஒரு சில வசதியான குடும்பங்களைத் தவிர, அவர்கள் பொதுவாக ஏழைகளாகவே உள்ளனர். தங்களுடைய சமூகத்தில் 2 மருத்துவர்கள், ஒரு வழக்கறிஞர் மற்றும் ஒரு வட்டாட்சியர் மட்டுமே இருப்பதாக அவர்கள் கூறினர்.
.jpg)
Posts
