header-photo

அத்தானே ! , மீண்டும் வந்துவிடு


















வீட்டு வாசலில் அமர்ந்து பேசியதும் ,
மழையிலே இருவருமாய் மலர்கொய்ததும் ,
கை கோர்த்துப்பாதையோரம் நடந்ததும் ,
சிரிப்பிலே மனம் நிறைந்து நம்மை மறந்ததும் ,
இதைத் தொடராமல் உன்னை மட்டும் இன்று நான் நினைப்பதும் ,
என் நெற்றியிலே காயமாக நிற்கிறது பொட்டுத்திலகமாய் .
.
.

மீண்டும் நீ வீடு வந்து போவது போன்ற உணர்வு ,
உன் நிழலின் மேலே இரவில் நான்உறங்குவதாய் ஒரு உணர்வு ,
இன்றும் நான் தனிமையில்இல்லைஎன்பதைக் கூறும் 
உன் காதலின் உணர்வு ,
இவையெல்லாம் நட்சத்திரங்களாகத் தோன்றி மறைகின்றன
 என் முன்னே .
.

.

















கரம் தொட்ட தருணங்கள் ,
சண்டைகளை மறந்த சமாதானங்களின் ஒப்பனைகள் ,
இருளை ஒதுக்கிவிட்டுத் தொடர்ந்த உரையாடல்கள் ,
இதழை விலக்கி விழிகள் மட்டும் பேசிய
 மௌனத்தின் நாணங்கள் ,
இன்று என் கண்ணிலே ஈரங்களால் மிதந்து தவிக்கின்றன .
.
.





















உனைத் தினமும்வழி பார்த்து வரவேற்க நின்ற பொழுதுகள் ,
நீ வீடு வந்ததும் மலர்களை விடப் பூக்கும் என் விழிகள் ,
உன் உயிர் இனி இல்லை என்று தெரிந்தும் வாழும் என் உடல் ,
உயிர் இருந்தும் உணர்வின்றி நடமாடும் என் ஆன்மா , என
இன்னும்வாழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறேன் என்பதை
சொல்லிச் செல்கிறது தினமும் எரியும் ஆறாத மனக் காயங்கள் .
.
.
















உன் கருணையின் தடயங்கள் ஆழமாய்ப் பதிந்ததால்
வெற்றிடத்தின் புயலுக்குள் வேதனையின் ஓசை
வாழ்வின் சுமையின் மேல் வலிகளின் வட்டங்களாய்
தொடரத் தான் செய்கிறதே, கூடவே உடலும் அழுகிறதே .



கண்டதும் ஒன்றுமில்லை , சாகவும் வழியில்லை
துயரங்களின் இரத்தங்களை விழுங்கி வாழ்கிறேன் எனில்
நடந்தது எல்லாம் மனப் பாரங்களைத் தாலாட்டியதால் .
உள்ளுக்குள் உறங்கிய குரல் மேலெழும்பி மீண்டும் ஒலித்தது ,





அத்தானே  ! ,
மீண்டும் வந்துவிடு என்னையும் அழைத்துச் செல்ல அல்ல ,

இன்னொருமுறை வாழ்ந்துவிட வேண்டும்  .

I extend my thanks to my Eelam Brother Siva Suthan for his sparkling Lyrics about our life. 

0 comments:

Post Comment

Post a Comment