header-photo

முதலும் கடைசியுமான குடும்ப சந்திப்பு!

உங்க அப்பா இறந்த நாள்  ஜூன் 4 2015 நினைவில் வருகின்றது அத்தான். அன்று நீங்கள் என்னிடம் வந்து சொன்னீர்கள் அம்மாவிடம் இருந்து போன் வந்துள்ளது அப்பாவிற்கு உடல் நிலை சரியில்லையாம் . மருத்துவ மனையில் அனுமதித்துள்ளார்களாம். கொஞ்சம் நேரத்தில் என்னிடம் கூறினீர்கள் நீ உடன் சில உடைகளுடன் தயார் ஆகி கொள் நாம் நாசரேத் செல்ல வேண்டும் அப்பா இறந்து விட்டாராம். என் சில தீருமானங்களை எல்லாம் தூரத்தள்ளி நீங்கள் என்னுடன் வருவாயா என்றதும் காரில் கிளம்பி விட்டோம். ஜெரியை பள்ளியில் சென்று அழைத்து நேர நாசரேத் பயணப்பட்டோம். சாம் காலில் கட்டு போட்டுள்ளாதால் மாலை வருகின்றேன் எனக்கூறி வீட்டில் இருந்தான்.  உங்கள் அலைபேசியை என்னிடம் கொடுத்து  போகும் வழியில் எல்லா உறவினர்களூக்கும் தெரிவிக்க கூறினீர்கள்.  நாசரேத்தில் இருந்தும் மூன்று நாள் உடல் நிலை சரி இல்லாது இருந்தும் உங்களிடம் நேரமே ஏன் தெரிவிக்கவில்லை அத்தான் என என் குறுக்கு கேள்வியை உங்களிடம் தொடுத்து கொண்டே வந்தேன். என் தம்பி வர இயலாது என்பதால் என் அம்மா என்னிடவும் கூறியிருக்க மாட்டார்கள். அதை விடு நடப்பதை பார்ப்போம் எனக்கூறி பயணப்பட்டு கொண்டிருந்தோம்.

மருத்துவ மனையில் இருந்து வீட்டில் கொண்டு போகும் வேலை இருக்கும் என்றே பணத்துடன் அவசரமாக போய் கொண்டிருந்தோம். ஆனால் நம் செல்லும் முன்னே வீடு கொண்டு சேர்த்திருந்தார். நாம் செல்லும் போது உங்கள் அப்பாவை நடு வீட்டில் கட்டிலில் கிடத்தியிருந்தனர் உங்க அம்மா அப்பா அறையில் இருந்து சில கட்டு டாக்குமென்றுகளை அவர்கள் அறையில் வைத்து கொண்டு இருந்தார். உங்கள் அப்பாவின் கடைசி நேரம் பற்றி விவரித்து கொண்டு நின்றார்.

 நாம் 10 மணிக்குள்ளாக வீடு வந்து சேர்ந்தோம். ஆட்களை ஏற்படுத்தி குளிப்பித்து குளிரூட்டபட்டபெட்டியில் வைத்து இருந்தோம். நாசரேத் வழக்கப்படி காலை 7 மணி மாலை நாலு மணிக்கு தான் எடுக்க இயலும். உங்கள் தம்பி வர இயலாது என்பதால் அடுத்த நாள் காலை ஏழு மணிக்கு அடக்கம் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது.


உங்க அம்மா ஒரு பெஞ்சை காட்டி அப்பா பெட்டி வைக்க செய்து வைத்துள்ளார். யாரிடமும் கேட்க வேண்டாம் பார்த்தயா என்று கூறி கொண்டு நின்றார். மரித்த உடல் வீட்டில் இருக்கும் போதும் வீட்டார் எல்லாரும் உறங்கக்கூடாது என்ற கட்டு உண்டு என்று நாம் இருவரும் மாறி மாறி விழித்து இருந்தோம்.  சில சொந்தக்காரர்கள் அங்கு வந்திருந்தனர். பலர் நேரம் கேட்டு விட்டு ஓடி விட்டனர்.  உங்க அம்மா அண்ணன், கன் எல்லோரும் வந்து சேர்ந்தனர். 

தம்பியின் குழந்தைகளை முதன்முதலாக சந்திக்கின்றோம். அந்த குழந்தைகள் எங்கள் வீட்டு பிள்ளைகளிடம் அண்ணா அண்ணா என அழைத்து பசை போன்று ஒட்டி கொண்டனர். நானும் என் தங்கைக்கு அடுத்த படியாக கிடைத்த தங்கையை எண்ணி மகிழ்கின்றேன். அந்த சிறு குழந்தைகள் பெற்றோரை விட்டு தூங்கினதே கிடையாதாம் ஆனால் அன்று இரவு எங்கள் அருகில் படுத்து தூங்கினர். அதில் அந்த இளைய குழந்தையோ தன் அம்மாவிடம்; எனக்கு பெரியப்பாவை தான் மிகவும் பிடித்துள்ளது.  நான் பெரியப்பாவை கல்யாணம் பண்ணி கொள்ளவா என்று கேட்கின்றது. எல்லோரும் சிரித்து மகிழ்ந்து கொண்டோம். எங்களுக்கும் 10 வருடம் கடந்து கண்ட குழந்தைகள் எங்களிடம் ஒட்டி கொண்டதும் மகிழ்ச்சியால் மதி மயங்கி போனோம். அந்த தங்கை கூட நீங்க ”தூத்துக்குடியிலுள்ள என் சொந்த அக்காவை  போல் இருக்கின்றீர்கள். உங்களிடம் பேசாது இவ்வளவு காலம் கடந்தி விட்டேனே” என்கிறாள்.

அத்தான் பணத்தை தண்ணீரை போன்று இரைக்கின்றார். சிறப்பாக குழந்தைகளுக்கு பிடித்த அல்வா , மிச்சர் என செய்தங்கநல்லூரில் இருந்து வாங்கி கொடுக்கின்றார். தன் தம்பி பணச்சிக்கலில் இருக்கின்றான் எனத்தெரியும் ஓர் நிறுவனம் நடத்தியதில் பல போலிஸ் கேஸ் உண்டு என தெரியும் . என் மனம் அலாரம் அவ்வப்போது அடித்து கொண்டாலும் நம்மை என்ன செய்ய போகின்றான் என நினைத்து கொண்டேன். ஆனால் அந்த பத்து நாட்கள் தாயும் மகனும், அத்தானை எடை போட்டு  சேர்ந்து வீழ்த்த வலைபின்னி கொண்டிருந்தது பின்னால் தெரிந்தது. 

அவர்கள் சென்னை செல்லும் மட்டும் உடன் இருந்து கவனித்து ரயில் ஏற்றி விட்டோம். அன்று அவன் வேலையில்லாது இருக்கின்றான் என்றதும் நெல்லையிலுள்ள அத்தான் நண்பர்கள் சிலரையும் அறிமுகப்படுத்தி அனுப்பினார். ஆசை தீர புகைப்படம் எடுத்தோம். அந்த கிமாரா வாங்கினதை பற்றியே பின்னீடு கேலி பேசினான் என அறிந்தோம். 

இறக்கும் அன்று அவர் வைத்திருந்த  ஐந்து லட்சம் ரூபாய் கடனில் நான்கு லட்சம் தன் தம்பிக்கு கொடுத்துள்ளார் என்று எங்களிடம் ஆதாரம் இருந்தது. அவர் போனதும் ”அவன் யாருக்கு கொடுத்தானோ நாங்களும் விசாரிக்கின்றோம்” எனக்கூறி விரைந்து பறந்து சென்று விட்டனர். அன்றைய பத்து தினம் ஒன்றாக தின்றதும், பேசினதும், உறங்கினதும் எல்லாம் நாடகமா? அத்தான் பணம் கொடுக்கும் போது எங்களை அரைவணைத்த குடும்பம் இப்போது எங்கே? இதனை நாட்களாகியும் ஒரு நாள் கூட வர இயலாத என் சக தங்கை; ஏன் ஒரு முறைக்கூட கைபேசியில் கூட கதைக்கவில்லை.  அவருக்கு அத்தான் இறந்தது தெரிவிக்கவில்லையா? இது என்ன குடும்பம். இந்த குடும்ப மானத்தை நான் கப்பலேற்றுவதாக வருத்தப்படுகின்றனர். 

ஒரு குடும்பத்தின் தலைமையில் இருந்து எல்லோரையும் நன்றாக வைக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய அத்தான் நிலையை பற்றி கரிசனையாக எண்ணாதது ஏன்? அத்தானும் தன் குடும்பத்தை மறந்து என்னையும் குழந்தைகளையும் மீறி அவர்களுக்கு என கடந்த ஜூலை முதல் வாழ்ந்த காரணம் தான் என்ன? காலையும் மாலையும் கைபேசி வழியாகவே அவரை வசியம் செய்து கவிழ்த்து விட்டனர். இன்றைய தினம் எங்களுடன் நீங்க துக்கம் ஆசரிக்க வேண்டாம்.  உங்களுக்காக அவர் பட்ட கடத்தையாவது அடைத்து அவர் ஆத்துமத்திற்கு சாந்தி வாங்கி தர ஏன் மனம் வரவில்லை. அவர் அப்பா இறந்த போது உங்க வீட்டில் வந்து உங்க குடும்ப மானத்திற்கு என 45 ஆயிரம் மேல் செலவழித்தார். அவர் போன அன்று அவருக்கு என பிறந்த வீட்டு  கோடி கூட போட ஏன் மனம் வரவில்லை. அவருக்கு சேராத சட்டை போட்டு சிறிய  அளவு கொண்ட பெட்டியில் அனுப்பியுள்ளனர்.

அத்தான் உங்களை எண்ணி பலர் பலர் உண்டு. உங்க பேரு கேட்டாலே அதிருதில்லை என்பது போல தான் சிறப்பாக போனீர்கள். உங்கள் மரண ஊர்வலமே உங்கள் அன்பை நினைவுப்படுத்தியது. ஆனால் உங்க கூட இருந்த நஞ்சு பாம்புகளுக்காக எங்களை கூட கொஞ்சம் நாட்களாக ஒதுக்கி வைத்து விட்டிர்களே அத்தான். மோசஸை பார்க்க அவன் வீட்டிற்கு போவதாக கூறுவீர்கள், அவன் உங்களை பார்க்க சென்னையில் இருந்து  வந்தான் என கூறினீர்கள். இப்போது பெரியப்பாவை பற்றி என்ன சொல்லி கொடுத்திருப்பார்கள்? 

எந்த ஒரு துரோகியாக இருந்தாலும் கூடப்பிறந்த சொந்த இரத்ததை இப்படி பழி வாங்குவானா? அண்ணன் தம்பி உறவிற்கே களங்கம் சேர்ந்தவன், நாலு வயதினிலே விடுதியில் அனுப்பி  ஒரு களவாணி, கடும் நெஞ்சுக்காரனை உங்க அம்மா உருவாக்கியுள்ளார்.  சிரிப்பும் ஓட்டவுமாக இருந்த நீங்கள் சிரித்து கொண்டே ஓடி விட்டீர்கள். நாங்கள் தான் எப்படி இந்த வாழ்க்கையை ஓட்டுவது எனத்தெரியாது வாடுகின்றோம்.


நினைக்க நினைக்க என் நெஞ்சை அடைக்கும் சோகமாக ஒட்டி கொண்டது. ஏன் என்னை உங்கள் நினைவுகளால் கொல்கின்றீர்கள். ஒவ்வொரு நொடியும் ஒவ்வொரு இடமும் உங்க ஒவ்வொரு நி்னைவுகளும்  கலங்கடிக்கின்றது.  உங்களுக்கு இவ்வளவு தான் ஆயிசா? இதற்காகவா இறைவன் உங்களை இந்த மாதிரி வாழ்க்கையில் கஷ்டப்படுத்தினார். உங்க உழைப்பிற்கு தகுந்த ஊதியம் கிடைக்கவில்லை என மனம் உடைந்து இருந்தீர்கள். உங்கள் உழைப்பிற்கு தகுந்து முன்னேறி வரும் போது நம் வாழ்க்கை இவ்விதம் உடைந்து விட்டதே அத்தான். உங்க விருப்பங்களை எல்லாம் இறைவன் நிறைவேற்றி விட்டார். 

இனி உங்க கல்லறையை உங்களை பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் கட்ட வேண்டும் எனக்கு.  உங்கள் கல்லறையில் நான் என்ன எழுதி வைக்க ? அன்பிற்காக உயிர் கொடுத்தவர் என்றா? அன்பே உருவானவர் என்றா? உங்களுக்கு பிடித்த ஜெய்ப்பூர் மகால் கலர்  மார்பிளில் தான் கட்ட வேண்டும். கறுப்பு கல் கல்லறை எனக்கு பிடிக்கவில்லை. அந்த கலர் உங்களுக்கும் பிடிக்காது.  உங்கல் தலை  மாட்டில்  ஒரு சம்மனசை காவல் நிறுத்த வேண்டும். கல்லறைக்கு சுற்றும் செடி வைக்கும்படியும் அமைக்க வேண்டும்.  நானே வாரம் ஒருமுறை வந்து உங்களை சந்திக்க வேண்டும். அத்தான் உங்களை பற்றிய என் கனவுகள் முடிந்த நிலமையை பாருங்கள். 

1 comments:

போராளி said...

சொந்த சகோதரனை, அவர் குடும்பத்தை ஏமாற்றி அந்த fraud என்ன சாதிக்க போகிறான். மனைவி மக்கள் அதை ஏற்று கொள்வார்களா. ஒரு வேளை மனைவியும் தாயும் இதற்கு துணைபோகின்றனரோ. காலம் கெட்டுத்தான் கிடக்கிறது. அவன் ஏமாற்றிய பலருள் உங்கள் குடும்பமும் ஒன்று என்று தான் நினைக்கிறன். இந்த துன்பத்தில் இருந்து மீண்டு உங்கள் பிள்ளைகளை கரைசேர்க்கும் வல்லமை அளிக்க ஆண்டவனை பிரார்த்திக்கிறேன் .

Post Comment

Post a Comment