header-photo

அத்தான் இல்லாத உலகம்!

பாபா அத்தான் உங்களை யாராவது குற்றம் கூறினால் கோபமாக வருகின்றது. அவர்களை எவ்விதம் ஏனும் எதிர்க்க வேண்டும் என  என் மனம் சொல்கின்றது. ஆனால் கடந்த ஜூலையில் இருந்தே உங்களை ராமா ராமா ... என்றே உங்கள் சகோதரன் கையில் பிடித்து சென்றுள்ளான். உங்கள் வேலைக்காக சமர்ப்பிக்கவேண்டிய ஒரு கோப்பு அனுப்பியுள்ளான். அதில் உங்க செத்து போன அப்பா பெயர் முதலில் அதன் பின் உங்க அம்மா அதன் பின் நான் , பிள்ளைகள் அதன் பின் உங்க தம்பி. ஆனால் வசதியாக அவன் மனைவி, பிள்ளைகள் பெயரை சேர்க்கவில்லை. என்ன தன்மானம் என்று பார்த்தீர்களா? ஆனால் உங்கள் நாசரேத் கோயில் பதிவேட்டில் நம் குடும்ப பெயர் இருக்காது. உங்க வீட்டு ரேஷன் கார்டில் கூட உங்க பெயர் தப்பாக பதிந்திருப்பார்கள்!

அத்தான்  உங்க அப்பா என்ன செய்தார்? ஒரு தகப்பன் என்ற ஸ்தானத்தில் இருந்து. ஒரு மகனாக மதித்து பேசியிருப்பாரா ரஜனி காந்துக்கு கிடைத்தது போல் ஒரு ஒத்தை ரூபாய் துட்டாவது தந்திருபாரா?  போகும் முன் உங்களுக்கு சில வேலைகள்  மட்டும் தான் கொடுத்து சென்றார். என்ன தான் மனைவியிடம் பாசம் இருந்தாலும் பெற்ற மகனை அடிமையாக அனாதமாக நடத்தின தகப்பன் உங்க தந்தை மட்டுமாகத்தான் இருக்கும். செடிக்கு பூச்சி மருந்து அடிக்கும் குத்தியை சரி செய்து தர வேண்டும்.  அகங்காரம் பிடித்து பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களிடம் வம்பிழுத்து  கோட்டில் சமர்ப்பித்த வீட்டு பத்திரத்தை திருப்பி எடுத்து தர வேண்டும்.  எல்லா சொந்தக்காரர்கள் வீட்டிற்கும் உங்க காரில் பவனி கொண்டு செல்ல வேண்டும். ஆசையில் எந்த தவறும் இல்லை ஆனால் தன் மகன்கள் நலனில் என்ன செய்தார்கள். உங்களை பாசத்திற்காக எதையும் விற்கும் கோழை மகனாக வளர்த்து பலி கொடுத்து விட்டனர். அடுத்தவன் உலகத்திருடன்! தன் சொந்த கூடப்பிறந்த அண்ணன் அடக்கம் எத்தனை குடும்பத்தை கெடுத்து அழித்து உள்ளான்.

கடந்த ஜூன்  உங்க அப்பா செத்தது முதல் நீங்க நாசரேத் வீட்டிற்கு பண்ணை வேலை செய்து கொண்டிருக்க; உங்க கம்பனியை உங்க கூட இருப்பவர்களே சுரண்டி தின்ன ஆரம்பித்து விட்டனர். அந்த தாயாவது பிள்ளைகள் மதிமயக்கத்தில் நிலை தவறுவதை தடுக்கக்கூடாதா? அந்த அம்மா என் கண்ணில் கண்ணீர் வருவதை பார்க்க வேண்டும் என ஆசை கொண்டது. ஆசை தீர பார்த்தும் விட்டது. இனி அது ஆத்ம சாந்தியடைந்து விடும். உங்களை தொலைத்த நான் நாள் நாளுக்கு பைத்தியம் ஆகி வருகிறேன். அத்தான் செல்லம் கொடுத்து என்னை பைத்தியமாக்கி விட்டீர்கள். நீங்க செய்யும் தவறைக்கூட கண்டு பிடிக்க இயலாது உங்க மேல் பித்து பிடித்து இருந்துள்ளேன் பாருங்கள்.


நாம் அந்த குடும்ப சாபமே படாது என்ன அழகாக வாழ்ந்தோம். இன்று எனக்கு விடுமுறை ஆரம்பித்து விட்டது. பேருந்து நிலையத்தில் காத்து நின்று பேருந்து பிடித்து இந்த வீணாப்போன வெயிலில் வாடி வதங்கி வீடு வந்து சேர்ந்தேன். நீங்க  இருந்திருந்தால் வெயில் படாது தூசி படாது வீட்டில் கொண்டு விட்டிருப்பீர்கள், தின் பண்டம், எனக்கு பிடித்த பழங்கள் என வாங்கி தந்து ஒரு பயணத்திற்கும் தயாராகி இருப்போம்.  என்ன ஒரு கொடுமை. இன்று எனக்கு மன அழுத்தம் கூடி விட்டது,   கடையில் இருந்து இட்லி வாங்கி தின்று விட்டு இருக்கின்றோம். 

எனக்கு விடுமுறை என்றதும்  வாசிக்க புத்தகம் வாங்கி   தந்திருப்பீர்கள். என்ன சந்தோஷமாக இன்றைய தினம் கழிந்திருக்கும். இந்த ஊரில் தனியாக கொண்டு விட்டு சென்று விட்டீர்கள். எனக்கோ யாரை கண்டாலும் வெறுப்பாக உள்ளது, இப்படியே இருந்தால் என் நலனுக்கு நல்லது இல்லை என்றும் எனக்கு தெரியும் . இருந்தும் என் மூளையை மீறி இதயம் சோர்ந்து விடுகின்றது.  எனக்கு கார் ஓட்ட கற்று தரும் ஆசிரியர் தாத்தா உங்க கணவன் என்ன செய்கின்றார் என்றார். ஆடிட்டர் என கூறி முடித்து கொண்டேன். அவரில்லை, மரணம் அடைந்து விட்டார் எனக்கூறுவது எல்லாம் எனக்கு பெரிய தண்டனையாகப்படுகின்றது.

நம் பிள்ளைகள் கூட தாத்தா பாட்டி வீடு போக வேண்டும் என்றிருந்தனர். நீங்க இல்லாத பயணம் மேலும் எங்களுக்கு வருத்ததை மட்டுமே தரும் என்பதால் நீங்கள் இருக்கும் வீட்டிலே இருந்து கொண்டோம். ஒரு வேளை நாங்க தனியாக போய் நீங்க தனியாக இங்கு இருந்து வருந்தக்கூடாது தானே? அத்தான் துன்பத்தில் எங்களுடன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தீர்கள், நாலு பணம் வந்ததும்  அந்த கூட்டத்துடன் சேர்ந்து உங்க பழைய ஓணான் புத்தியை எடுத்து விட்டீர்கள். 

நீங்கள் போனதும் உங்க தம்பி கேலியாக கூறுகிறான் நீங்க புரோட்டா சாப்பிட செங்கோட்டை போவீர்களாம், உங்க குடும்பத்தை அழைத்து புகைப்படம் எடுக்க போவீங்களாம். இந்த ஈனப்பிறவிக்கு இதில் என்ன கேடு? அது அதை அந்த அந்த இடத்தில் வைக்கும் இடத்தை தவற விட்டுள்ளீர்கள். 67 நாட்கள் கடந்த நிலையிலும் எங்களால் அரசு அலுவலகம் அலைந்து உங்க இறப்பு சாற்றிதழ் பெறும் திறன் கூட இல்லை. உங்க நண்பர் உதவிக்கு தான் அணுகியுள்ளோம். ஆனால் உங்க மகன் திறமையாக வருவான். உங்களுடனே உங்க தோளை பற்றி கொண்டே  எந்த கவலையும் இல்லாது சுற்றி வந்தவன் தான் கொடும் வெயிலில் ஒவ்வொரு வேலைக்காக  தனியாக அலைகின்றான். போலிஸ் விட இயலாது என்று கூறியும் சார் சார் என கெஞ்சி முனிசிப்பால் அலுவலகம் சென்று வந்தானாம். என்னத்தை சொல்ல எங்க விதியை! 


எனக்கு நம்மை படைத்த இறைவனிடம் தான் கோபம் வருகின்றது. நல்லா நிம்மதியா சின்ன சின்ன கனவுகளுடன் பெரும் மகிழ்ச்சியில் இருந்த நம்ம குடும்பத்தை  சின்னி சிதறி எறிந்துள்ளார். என்ன மகிழ்ச்சி உண்டு எங்களுக்கு என்று நினைக்கின்றீர்கள்? உணவு வைத்தாலும் சாப்பிட மனமில்லை. எங்கும் செல்ல உற்சாகமில்லை. ஏதோ நம் பிள்ளைகள் ஆண் பிள்ளைகளாக இருப்பதால் பல வகையில் தப்பித்து கொண்டேன். உங்கள் முதுகு மறைவில் மறைந்து நிற்பது போல் நம் மகன்கள் நிழலில் வாழ்ந்து வருகின்றேன். அத்தான் நினைக்க நினைக்க இதயம் மரத்து போகின்றது,  நோய் வந்தால் கூட அருகில் இருந்து பார்க்க நீங்க இல்லையே என நினைக்கும் போது வருத்தப்படவும் பயமாக உள்ளது. அத்தான் நீங்க இல்லாத உலகம் என்ற உண்மை உரக்க இன்னும் காலம் எங்களுக்கு வேண்டும். சிரித்து ஓடி உழைத்தவரை ஏன் விரைவாக அழைத்து விட்டார். அத்தான் உங்களுக்கு கூட ஆச்சரியமாக இருக்குமே. இப்படி ஒரு சூழலை ஒரு கனவில் நினைத்தால் கூட இன்னும் கருதலாக எங்களை விட்டு சென்றிருப்பீர்கள்.

3 comments:

Anonymous said...

Sister,
Pray to Lord. I am also in such a situation. Don't lose the spirit. Atleast for Children's sake, we should aspire to live. Otherwise think of their future when such selfish people are around.
Take stock of the position, discuss with children openly not to instill fear but to make them ready to face life.
Now, sister while writing to you, I feel I should tell my children the same.

J P Josephine Baba said...

Thank you for your reply. It console me a lot

J P Josephine Baba said...

Thank you for your reply. It console me a lot

Post Comment

Post a Comment