header-photo

அத்தானின் 30 வது நாள் நினைவுகளுடன்!

மே 20! ஒரு மாதம்!  உங்களுக்கு பிடித்த மல்லிகைப்பூ  நம் வீட்டு பூக்கள் வைத்து விட்டு வந்தேன். அத்தான் இன்னும் என்னால் புரிய இயலாதது நம் பிரிவைத்தான். நம் வாழ்க்கையின் மொத்த சந்தோஷமே நாம் பேசி கொண்டிருப்பது தான். ஓயாது பேசி கொண்டே இருப்பேன். சில நேரம் எனக்கு சந்தேகம் எழும் உங்களுக்கு கேட்கின்றதா என. நீங்களும் கூறுவீர்கள் நான் கேட்டு கொண்டு தான் இருக்கின்றேன். நம் பயணங்களிலும் அப்படித்தான். நான் கதைத்து கொண்டே அத்தான் என்ன பதில் இல்லை என்றதும் நான் கேட்டு கொண்டு இருக்குன்றேன் என்பீர்கள். கல்லூரி விட்டு வரும் போதும் போகும் போதும் எனக்கு கதைகள் இருக்கும். சில போது நீங்களே கொஞ்சம் அமைதியாக இரு இந்த ரோடு கடந்ததும் கதை கேட்கின்றேன் என்று கூறுவீர்கள். 

தூங்க போகும் போது நாளை என்ன சாப்பாடு?  என்பீர்கள். நான் கடுப்பாக நாளை பார்த்து கொள்ளலாம் என்றால் இல்லை  சப்பாத்தி என்றால் கடலையை நனைய போடு என்பீர்கள். தூங்கி எழுந்ததும் இன்று என்ன சமையல் ஜெரிக்கு பள்ளி உண்டா, சாம் பள்ளி  செல்ல உள்ளான என்பீர்கள். வேலையை தொடங்கி விடு நான் சிறிது தூங்கி எழுந்து வருகின்றேன் என்று கூறி குட்டி தூக்கம் போடுவீர்கள். 

நாட்கள் செல்ல செல்ல எங்களால் தாங்க இயலவில்லை.   உங்களுக்கு ஒரு கால் போய் எங்களுடன் இருந்திருந்தால்  கூட நாங்கள்  மகிழ்ச்சியாக இருந்திருப்போம். இன்று மகிழ்ச்சியாக இருக்க சிந்திக்க எந்த முகாந்திரவும் இல்லை அத்தான். நீங்க நம்மை வீட்டை முழுதுமாக ஆக்கிரமித்து உள்ளீர்கள். எங்கள் உணவு நேரம், தூக்க நேரம் ஏன் எந்நேரவும் உங்கள் நினைப்பாகத் தான் உள்ளது.  

உங்கள் கல்லறையில் பிரார்த்தனை செய்தோம். அத்தான் என் நெஞ்சு பொறுக்கவில்லை. என்னருகில் அரணாக நின்றவர் இன்று அமைதியாக கிடக்கின்றீர்கள். இது கொடுமை! எத்தனை வருடம் உங்கள் பிரிவை நாங்கள்  அனுபவிக்க வேண்டும். ஒரே ஆறுதல் நாம் வாழும் காலத்தில் வாழ்ந்த வாழ்க்கை மட்டுமே!  நாங்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்கள் பிரிவை  ஒவ்வொரு விதமாக எதிர் கொள்கின்றோம். 

ஒரு நாளும் நாம் பிரியவில்லை. லயோளா கல்லூரியிலும் தூக்கம் வரும் வரை உங்களிடம் பேசி கொண்டிருந்தேன். தூக்கம் விட்டு எழுந்ததும் உங்கள் குரல் கேட்டு தான் விழித்து என் வேலையில் ஆழ்ந்தேன். அத்தான்  உங்கள் நினைவு வந்ததும் ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்புவேன். உடன் நீங்கள் இப்போது பேசலாமா வகுப்பு இல்லையா என ஆரம்பிப்பீர்கள். 

மாதம் ஒரு முறை ஏனும் நாம் ஒரு பயணம் செய்வோம். உங்கள் பணியில் இருந்து விடுதலை, எனக்கோ நாள் முழுதும் உங்களுடன் பயணிக்க ஓர் வாய்ப்பு. நம் பயண வேளையில் பல போதும் உங்கள் கைபேசியை கூட அணைத்து வைத்து இருப்பீர்கள்.  சில போது தோன்றும் இந்த பயணங்கள் சில செலவினங்களை கூட்டுகின்றதே என்று. பல போதும் டோல்கேட்டில் பணம் கொடுக்கும் போது தான் நாம் எரிச்சல் கொள்வோம்.  ஒரு பயணம் முடியும் போதே அடுத்த பயணத்திற்கு திட்டம் தீட்டுவீர்கள். நீங்கள் போன மறுநாள் கூட நாம் நாகர்கோயில் செல்ல இருந்தோம். மே மாதம் சந்திர சேகர் அண்ணா வீட்டிற்கு போய் அவர்கள் குடும்பத்துடம்  உங்கள் நண்பர் ஜெப ராஜ் அண்ணா வீட்டிற்கு ஊட்டி செல்ல வேண்டும் என்றிருந்தீர்கள். சமீபத்தில் உங்களுக்கு ராஜஸ்தான் செல்ல வேண்டும் என்று கூறினீர்கள்.  கோவா செல்ல செல்வராணி அத்தை குடும்பத்துடன் திட்டம் தீட்டினோம். ஈஸ்டருக்கு வண்டிப்பெரியார் சென்றிருப்போம். அந்த பயண நாட்கள் நினைப்பு  தான் என்னை உயிர்ப்பிக்கின்றது.  நீங்கள் உங்கள் வேலை விடையமாக செல்லும் போது கூட நெடும் பயணத்தில் உங்கள் அருகில் இருந்து பேசிக்கொண்டு வரலாமே என்று என் சில புத்தகங்களுடன் நானும் உங்களுடன் வருவது உண்டு, இந்த மே மாதம் என்ன செய்வேன்?

நீங்கள் பணம் பணம் என்று அலையவில்லை. தேவைக்கு பணம், பயணம் , சொந்தக்காரர்கள் உறவு, நண்பர்கள் வீட்டு நல்ல நிகழ்ச்சிகள் புகைப்பட குழுவுடனுடன் பயணம் என எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம். குற்றாலம் பகல்  சென்ற நாம் இரவு நடுநிசியில் எப்படி இருக்கும் என காண சென்றிருந்தோம்.குற்றாலம் இரவில் என் மாணவர்களுடன் நான் கிராமப்பணிக்கு செல்லும் போது நீங்கள் கிமாராவுடன் கிராமத்தை சுற்றி படமெடுத்து கொண்டிருந்தீர்கள். 


 உங்கள் தம்பி கூறியுள்ளான் பிரோட்டா சாப்பிட செங்கோட்டை பார்டர் செல்லுவான், இவனுக்கு கிமாரா தேவையா? பிரோட்டா சாப்பிட கல்கத்தா கூட போவோம். இதை சொல்ல இவன் யார். நம் வாழ்க்கையை பற்றி இவனுக்கு தெரியுமா. அன்றைய நாள் நீங்கள் வீட்டில் இருந்து இறங்கும் மட்டும் சிரித்து கொண்டு இருந்தீர்கள். என்றும் போல் நீங்களும் உங்கள் மூத்த மகனும் சேர்ந்து என்னை கலாய்த்து கொண்டிருந்தீர்கள். நம் வீடு அப்படி தான். உங்கள் அன்பைத் தான் எங்களுக்கு தந்தீர்கள். உங்களுக்கு அதிகாரம் செலுத்துவது, வெட்டி பந்தா காட்டுவது பிடிக்காது. 


உங்களுக்கு அடுத்து வீட்டு கதை பேசினால் பிடிக்காது குறிப்பாக புரணி பேசினால் பிடிக்காது. இதனாலே உங்களுக்கும் உங்கள் அம்மாவுக்கும் முரண்கள் எழும். பக்கத்து வீட்டு பெண் பற்றி தகாத கதை கூறும் போது முகத்தில் அறைந்தது போல் உங்களுக்கு வேறு வேலையில்லையா என பேச்சை முறித்து விடுவீர்கள்.


அத்தான் அது உங்களை பற்றி கதைப்பது எனக்கு கொஞ்சம் கூட பிடிக்கவில்லை.  இது என்று? உங்களை நிம்மதியாக இருக்க விட்டது. திருமணம் முடிந்து அந்த முதல் மாதத்திலே தன் தாயிடம் கூறி " என் மகன்கள் இருவரும் ஒன்றாகவே இருப்பார்கள் நீ வந்ததால் என் சின்ன மகன் வருத்தம் கொள்கின்றான், அவன் விடுமுறைக்கு வரும் போது பாபாவுடன் பேசக்கூடாது என்று நம்மை முதன்முதலாக பிரித்தது.   நமக்கு  முதல் ஐந்து வருடத்திற்கு பிள்ளை  இருக்க கூடாது என்று இந்த நாயை வைத்து தான் உங்க அம்மா நம்மிடம் கூறினாள். அடுத்து உங்க பைக்கை ஒரு மாதத்திற்கு என கடம் வாங்கி சென்று  உங்க அப்பாவுடன் சேர்ந்து விற்று போட்டது. நம் முதல் மகனை எடுத்து கொண்டு உங்கள் வீட்டிற்கு செல்லும் போது நம் அறையில் உங்கள் அப்பாவின் விற்பனை பொருட்களை வைத்து விட்டு நடு அறையில் மெத்தையை விரித்து " உங்க அம்மா வந்து ஏய்  நீ இங்க படு, பிள்ளையை உன் அருகில் போடு, அடுத்து  பாபு படுக்கட்டும் அடுத்து  அவன் தம்பிரமேஷ் படுப்பான் என்று கட்டளை பிறப்பித்து செல்வாள்.  அத்தான் அதன் பொறாமைக்கு தான் நீங்கள் இரையாகி விட்டீர்களோ. ஒன்றும் இல்லாது அன்னகாவடியாக வந்த போது நான் ஒட்டதீர்கள் என்றேன் நீங்கள என்னை பொருட்படுத்தவில்லை. அது மிதித்த இடம் எல்லாம் கட்டைமண்னாகி விட்டது. உங்களை என்னை குற்றம் கூறி பழித்து கொண்டு நடக்கின்றது.  நான் நம் மகனிடம் கூறினேன் 72 வய்து வரை உங்க தாத்தா இருந்தாரே அப்பாவை ஏன் இவ்வளவு விரைவில் அழைத்து விட்டார். நம் மகன் கூறினான் தாத்தா செத்தபோது 10 பேர் கூட இல்லை  நம் அப்பா அவர் நட்பு , உறவு என கம்பீரமாக, அன்பின் மத்தியில் போனார்கள். அந்த தாத்தாவை அப்பாவுடன் இணைத்து  ஒரு போதும் பேசாதீர்கள் என்றான். 


அவன் திருமண நாள் அன்றே உங்க அப்பா உங்களை திட்டி விரட்ட, உங்களிலும்  ஏழு வயதிற்கு இளைய இந்த நாய் "உனக்கு என்ன தகுதி இருக்கு இரண்டு பிள்ளைகளை தானே பெற்று  போட்டாய்"  எனக்கூறி உங்களை அழ வைத்தது.  நீங்களும் சொந்தமாக அலுவலகம் வைத்து , எனக்கு வேலை கிடைத்ததும்  வெட்கமே இல்லாது "எனக்கு நீ மட்டும் தான்"  என கூறி உங்களை ஒட்டி கொண்டது. ஆகஸ்து மாதம், எனக்கு உங்களை சந்தேகம் என உங்களிடம்  கூறியதால் அந்த புறம்போக்கை  நான் நம் வீட்டிற்குள் அழைத்து வராதீர்கள் எனக் கூறி பிடிவாதமாக அதனிடம் பேச மறுத்து வந்தேன். அத்தான் இந்த கொடிய  பிறவியின் பிடியில் கடந்த நாலு மாதங்களாக நீங்கள் மாட்டி கொண்டீர்கள். சகோதரப் பாசம் என்றீர்கள் கடமை என்றீர்கள் ... ஆனால் எல்லாம் போய் விட்டது எங்களுக்கு. அவன் இப்போதும் உங்களை புறம் பேசிகொண்டு அலைகின்றான் இப்போதும், என்னை, உங்களை குறை கூறுவது உங்கள் மகனுக்கு மிகவும்  மனநெருக்கடியை கொடுக்கின்றது.  

விரைவில் சென்று விட்டீர்கள். ஆனால் ராஜாவை போல் சென்றீர்கள். உங்களை கிண்டலாக பேசின உங்கள் தாய், தம்பி காண்க நீங்கள் உங்கள் நட்புகள் மத்தியில் மிகவும் கம்பீரமாக சென்றீர்கள்.  நீங்கள் ஒரு முழு புருஷனாக, ஆண் என்ற ஆளுமையின் உச்சத்தில்,  , இளைமையுடன் அழகான பாபாவாக சென்று விட்டீர்கள். உங்களை இன்று நினைத்து கொண்டு இருக்க பலர் உள்ளோம்.  உங்கள் கம்பீரத்தை கட்டி காக்க உங்கள் மகன்களை வழி நடத்துங்கள்.  உங்கள் மகன்கள் என்னை போல் புலம்பவில்லை   என்னை போல் அழுது புரளவில்லை. அவர்கள் உங்களை போன்று சிந்திக்கின்றார்கள் உங்களை போன்று வாழ நினைக்கின்றார்கள். உங்களுடன் இருந்த ஒவ்வொரு கணத்தை நினைத்து பெருமை கொள்கின்றார்கள்.  அத்தான் நீங்கள் எப்படி இருந்தாலும் இப்படி விட்டு விட்டு போயிருக்க கூடாது. நம் கல்யாணம் முடிந்து ஆறு மாதத்திலே பிரிக்க உங்கள் பெற்றோர் முடிவு எடுத்தனர். ஆனால் நம் முதல் மகன் பிறந்து நம்மை சேர்த்தான். ஆனால் இன்று அவர்கள் ஆசை நிறைவேறி விட்டதே என்று எண்ணி தான் கலங்குகின்றேன். 

அத்தான் என் கேள்வி எல்லாம் இது இறைவன் நியதியா என்று தான். நம்மை பிரிக்க வேண்டும் என இறைவனுமா நினைத்திருப்பார். நாம் நம்பின எந்த புனிதரும் ஏன் நம்மை காப்பற்றவில்லை. கேள்வி கேட்பதும் தவறு தானாம். இன்று குருத்தோலை ஞாயிறுக்கு அருட் தந்தை ஓர் கதை கூறினார் யேசு குருத்தோலை பவனி செல்ல ஓர் கழுதையை அழைத்து வரக்கூறினாரம். அப்பழுக்கற்ற இளம் கழுதையை தான் இறைவன் விரும்பினாராம். 

அத்தான் இது கொடிய வேதனை புரிந்து கொள்ள  இயலா வேதனை.  நீங்கள் எனக்கு உதவுங்கள் எனக்கு அமைதி வேண்டும் எனக்கு நிம்மதி வேண்டும்,. அதற்கு நீங்கள் என்னிடம் பேச வேண்டும். நான் கதைப்பதை நீங்கள் கேட்டு விட்டதாக கூற வேண்டும்.  உங்கள் மனபலனை எனக்கு தாருங்கள். 

4 comments:

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

அன்பின் அக்கா,

இழப்பின் வாதை மிகவும் கொடூரமானது. நீங்கள் இவ்வளவு துயருற்றிருப்பதை அவர் ஒருபோதும் விரும்ப மாட்டார் இல்லையா? முத்தாக இரு புதல்வர்களை உங்களுக்கு விட்டுச் சென்றிருக்கிறார் அவர். நீங்கள்தான் அவர்களைத் தேற்ற வேண்டும், கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இன்று உங்கள் அனைத்துப் பதிவுகளையும் வாசித்தேன். எத்தனையோ இடர்களையும், துயரங்களையும் கடந்து வந்துவிட்டிருக்கிறீர்கள். நிச்சயம் இதனையும் கடந்து விடுவீர்கள். விட வேண்டும். இறைவன் என்றும் துணையிருப்பார். நானும் இருப்பேன்.

என்றும் அன்புடன்,
தம்பி

Subi Narendran said...

நீங்கள் கதைப்பதெல்லாம் பாபாவுக்குக் கேட்கும். அவர் உங்களோடு இருந்து வழிநடத்துகிறார். மனதில் தைரியம் கொள்ளுங்கள். தூற்றுவார் தூற்றட்டும். கடவுள் உள்ளார்.

Muthalankurichi Kamarasu said...

manam aruthal adayadum

Kumaraguruparan Ramakrishnan said...

நெஞ்சைப் பிழிகிறது சோகம், ஜோ ...

Post Comment

Post a Comment